"زنان زیر سایه پدر خوانده ها.... "

جامعه ی مدرن و ماشینیزه شده ی امروز دارای خاصیتی است که هر انسانی می تواند برای خود هویتی بسازد که هیچ ربطی به هویت واقعی خود ندارد . فخر فروشان جهان سومی در جامعه ی به ظاهر مدرن مشرق زمین به دنبال راهی می گردند که از ایست گرایی ( فسیلیسم ) خود دور شوند و برای خود بیوگرافی هایی بسازند که ذره ای از آنها در زندگی واقعی خودشان تجلی نیافته است . یکی از بهترین راه های فرار از واقعیت فسیلیسم برای این افراد نخبه گرایی است . نخبه گرایی پوچ صرف !

یعنی آن که کس بدون این که از نظریه ای اجتماعی درکی داشته باشد . به ظاهر خود را طرفدار آن نشان میدهد.

اگر حتی در یکی از کافی شاپ های ادبی تهران نشسته باشید با انبوه این پالتو پوشان پیپ به دست روبرو خواهید شد . اما وقتی این نخبه گرایی از تیپ به عقیده جهت می دهد دیگر مجالی برای سکوت نمی ماند . یکی از خوراک های لذیذ این نخبه نماها فمینیسم است .
فمینیسم از زاویه ای زیبا و انسانی یعنی برابری حقوق زن و مرد . و این راهی است برای اینکه نخبه نماها تصور کنند بهترین راه فریب جامعه و قرار دادن خود در طبقه ای که به آن تعلق ندارند ( از لحاط تفکر ) مکتب فمینیسم است .

اما جالب این جاست که درسها و تفکرات مکتب به ظاهر مورد علاقه ی آنها هیچ نقشی در زندگی خود شان ندارد . اگر بخواهم مثال بزنم حرفهایم کاملا برایتان تکراری خواهد شد . از این دست در جامعه ی ما بسیار زیادند .

اوریانا فالاچی و ژاندارک بیشترین میزان استفاده را برای مثال های این گونه افراد دارد . در هر دو جمله ای که در مورد فمینیسم ایراد می کنند حتما یک جمله نقل قولی از این زنان است .

اما اگر همین قشر نخبه نما از خیال خود ساخته ی خودشان جدا شوند آیا در مواجهه با دنیای واقعی جامعه که خود نیز درگیر آن هستند باز هم همین نظرات را به عمل می گذارند یا خیر ؟ می پرسم : آیا با این دست نخبه نماها برخورد داشته اید یا خیر ؟ آنها چگونه انسانهایی هستند و اگر خودشان درگیر مسائل زناشویی شوند آیا برخورد صحیحی در جهت نیل به اهداف فمینیسم خواهند داشت یا خیر ؟ 

                                                        ***       
سیمون دوبوار در خاطراتش می گوید : چه روزهای بسیاری در کافه های مختلف ، انبوه مردمانی را می دیدم که در مورد نظریات مختلف- که به آن ها هیچ تسلطی نداشتند -نظر می دادند و فخر فروشی می کردند که من حس می کردم دیگر جایم آن جا نیست .

                                                      ***

بیان آزاد تجربه های زنان فمنیست در میان جماعتی  که به هر چیزی نگاهی مشکوک دارد افق های تازه ای رانشان می دهد.

شاید برایتان خنده دار و جالب باشد که مثلآ در پشت پرده هشت مارس (مراسم روز زن )در تهران چه گذشته ولی به قولی " ناشیانه ترین و جسورانه ترین مراسمی بود که می شد برگزار کرد".

برای فمنیست بودن احتیاجی به زن بودن نیست باید جسارت وخلاقیت داشت.

می توان فمنیست ایرانی را در بیشتر موارد تفکری مدافع حقوق برابر زنان و مردان تعریف کرد ولی قضیه به همین جا ختم نمی شود. در شکل آرمان خواهانش فمنیست  نقد قوانین ناعادلانه نقد ساختار قدرت نقد فرهنگ و ارزشها و سنت های پدرسالارانه جامعه است .نقد حرفهاست. و خلاصه آنکه فمنیست نقدی است بر همه مناسبات زندگی و چون نقد زندگی است مثل خود زندگی پایان ناپذیر است.

و نیز در واکنش به تصوری مبتدیانه که اغلب از فمنیست دارند باید گفت:

"اگر مردان فکر می کنند با ایستادن روی شا نه های زنان  از فرو رفتن مصون خواهند ماند براستی در اشتباه هستند. نسل های حقیر ستم پذیر  از زیر دست زنانی بیرون می آیند که در حقارت بزرگ شده اند و این نسلها چطور می توانند نویدبخش زندگی انسانی شایسته باشند؟

نه فمنیست نمی خواهد زنان را بالا بکشد بلکه می خواهدهمه انسانها را در رابطه ای انسانی با یکدیگر قرار دهد و این رابطه انسانی که بشرذ همواره به دنبال آن گشته و خوشبختی اش را در آن می بیند در مناسباتی قابل دستیابی است که عاری از قدرت و سلطه باشد."

فمنیست چندان موضوع پیچیده ایی نیست هر روز با آن طرفی نه؟ تو چه سهمی از آن داری؟

 

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 14:17 توسط : میرا

صلح

 

دوستی مي گفت در تحقيقي در مورد آزادي جوامع گوناگون اين نتايج به دست آمده است:
آزادي در فرانسه: همه چيز آزاد است به غير از آن چيزهايي كه ممنوع هستند.
آزادي در آلمان: همه چيز ممنوع است به غير از چيزهايي كه آزاد هستند.
آزادي در روسيه: همه چيز آزاد، ممنوع است.
آزادي در ايران: همه چيز ممنوع است به غير از چيزهاي آزادي كه ممنوع هستند.
حتي اگر به طنز هم گفته باشد جاي تامل دارد.

 

 

پس از یک جنگ ۳۳روزه و به قیمت کشته شدن چند صد نفر کودک و زن بی گناه در لبنان "آتش بس" اعلام شد... .توجه کنید "آتش بس" اعلام شد ... " آتش بس" نه  " صلح "... .این یعنی اینکه هیچ امنیتی در کار نیست هیچ امنیتی ... .

 

 دروغي كه منفجر شد The Lie That Exploded

آن شب كه دروغ بزرگ
در قلب و ذهن من منفجر شد
تمام اعضاي بدن و آرمان‌هايم
از هم پاشيد
آن دروغ بزرگ كه خشونت مي‌تواند جدال‌ها را متوقف كند
در اعماق قلب من
همراه بمب‌ها منفجر شد
و در آن شب انفجار
روياهايم همراه دروغ منفجر شد(۱)

 

(۱)شعر از خانم «آدا آهاروني» شاعره اسرائيلي ساكن حيفا

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 1:54 توسط : میرا

" و این منم زنی تنها در آستانه فصلی سرد ....  "

23 مرداد ... 23مرداد... 23مرداد... 23 مرداد... 23 مرداد... 23مرداد...23مرداد... .

این روز چه قدر آشناست ... آشنا ... آره من این روز دنیا اومدم . یعنی امروز تولد منه... من.

تولد..............متولد شدن وای چه حس غریبی دارم ...... مثل " مارسل پروست " نازنین وقتی به هستی و نیستی فکر می کرد.

                                                      ***
"استادی داشتم که می گفت ای کاش ما آدما یاد بگیریم اون روزی که دنیا میاییم  یه روز معمولیه ... مهم اون روزیه که یه اتفاق تازه برامون می افته ... یه عشق تازه یه حرف تازه یه چیز تازه...اون روز تولد ماست... تولد آدما اون روزیه که توش برامون یه اتفاق تازه می افته ..."

                                      ***
برای من تو یه سال گذشته یه عالمه اتفاق تازه افتاده که یکیش اینه که یه سال بزرگتر شدم ... .

25 سالگی آغاز راه زندگی ... و حالا فکر می کنم چقدر با 15 سالگیم فرق کردم... .

 

                                                      ***
خاطره مجروح

 همین منم

تنهایی اگر نبود

 هزار بار

 خدا را دار می زدم

تو اگر نبودی

 خدا

 یک خواب آشفته بیش تر نبود

همین بهانه کافی نیست

تا مرا بیاویزند؟(۱)

                                                   ***
                                    

  به استادم بگید من معنی جمله اش رو خوب فهمیدم بهش بگید شاگرد بازیگوشت حالا می دونه که تولد آدما اون روزیه که یه حرف تازه یه چیز تازه یاد بگیرند.

                                                     ***

    " و زندگی این منم که هنوز با همه پوچی از تو لبریزم ... ."

(۱):قسمتی از منظومه عین القضات و عشق اثر زیبای استاد نازنین" عباس معروفی"

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 15:5 توسط : میرا

انسان

روح خراشیده مرا می بینی ... آیا به راستی در سرزمینی جنگ زده در میان خواب غفلت آدمیان نیمکت های مدرسه پناه تو خواهد شد؟؟؟

 

 

آیا این ازدواج میان آتش و خون  در  ویرانه های شهری که روزی عروس خاورمیانه بود...پاسخی نیست به مرگ خواهان؟؟؟

 

و من دلم برای تو هم می سوزد سرباز خسته از جنگ اسرائیلی...به من بگو خواب خانه ات را می بینی... .

 

دشت ها آلوده است

در لنجزار گل نخواهد رویید فکر نان باید کرد

و هوایی که در آن نفسی تازه کنیم

ای دریغا که همه مزرعه دلها را

علف هرز کین پوشانده ست

هیچ کس فکر نکرد که در این آبادی ویران شده دیگر نان نیست

و همه مردم شهر بانگ برداشته اند

که چرا سیمان نیست

و کسی فکر نکرد

 که چرا ایمان نیست

و زمانی شده است

که به غیر از انسان

هیچ چیز ارزان نیست... .

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 2:55 توسط : میرا

نازنین

دهانات را می بویند
مبادا که گفته باشی دوست ات می دارم.
دل ات را می بویند
                   روزگار غریبی ست نازنین......................

و عشق را
کنار تیرک راه بند
تازیانه می زنند.
                    عشق را درپستوی خانه نهان بایدکرد..............................

در این بن بست کج و پیچ سرما
آتش را
به سوخت بار سرود و شعر
فروزان می دارند.................................

 به اندیشیدن خطر مکن  
                    روزگارغریبی ست نازنین............................

آن که بر در می کوبد شباهنگام
به کشتن چراغ آمده است
                       نور را در پستوی خانه نهان باید کرد...........................

 آنک قصابان اند
بر گذرگاه ها
با کنده وساتوری خون آلود
                        روزگار غریبی ست نازنین.............................

 وتبسم را بر لب ها جراحی می کنند
وترانه رابردهان
                       شوق رادرپستوی خانه نهان بایدکرد.................................

کباب قناری
بر آتش سوسن ویاس
                 روزگار غریبی ست نازنین...............................

 ابلیس پیروز مست
سور عزای ما را بر سفره نشسته است....................................

               خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد.  

درود بر همه عزیزان....شمایی که در طلوعی نو از احساس من هم راز شدید

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 11:19 توسط : میرا